İmparatorluk Sarayı ve Batılı Deniz Güçleri Arasındaki Etkileşim: Geç Bizans Konstantinopolisi Ekonomisi Üzerine Etkisi

1261 yılında Konstantinopolis’i tekrar zapt eden İmparator VIII. Mikhael’in izlediği ekonomi politikasının üç hedefi vardı: Nüfus, hem Bizanslı hem de yabancı zanaatkâr ve tüccarları cezbederek kentin ekonomisini yeniden canlandırmak; temel ihtiyaçların istikrarlı şekilde temin edilmesi; ve imparatorluk hazinesine ele gelir bir gelir sağlamak. Cenova ve Venedik’e 1204 yılı öncesindekilere nazaran daha geniş ayrıcalıklar verilmesi kaçınılmazdı ve imparatorluk gelirlerinin ve haklarının bu iki deniz gücü tarafından giderek artan şekilde gasp edilmesine giden yolu açtı. Bu çerçevede, Bizans vatandaşlarına Venedik veya Cenova vatandaşı statüsü verilmesi büyük önem taşıyordu çünkü bu statü sayesinde imparatorluk yargı ve vergilendirme sisteminden kaçınabiliyorlardı. Üstelik Venedik ve Cenova mahalleleri, sınırdışı mıntıkalar haline geliyordu ki, zaten bu süreç 1320lerde başarılmıştı. Venedik’in perakende şarap ticaretini Venedik mahallesinin dışına yayması sonucu imparatorluk sarayı ve Venedik arasında gerginlik ortaya çıktı. 14. yüzyılda ve 15. yüzyılın ilk yarısında imparatorlar, fazla başarılı olmasa da, bu gelişmeleri sınırlandırmak için çaba harcadı.

< Bildiri Özetlerine Dönüş